Verslag reis

Zoals beloofd hier een verslag. De dag dat ik Kaylee Yolanthe Mpolokeng in mijn armen mocht sluiten was voor mij eigenlijk heel verrassend. Het voelde direct zo goed aan. Het was net alsof we elkaar herkenden. In de auto terug naar het guesthouse was ze heel stil en zag naar buiten. Bij de shoprite gaf ze direct aan dat ze naar de "bobo" moest, het toilet wel te verstaan. Wat blijkt, ze is overdag al helemaal zindelijk en geeft aan wanneer ze echt naar het toilet moet. Bij aankomst in het guesthouse blijkt er een klein poesje te lopen. Kaylee was echt doodsbenauwd. Panisch eigenlijk. Ze heeft 's middags een half uurtje geslapen en verder de hele middag gespeeld. Het allereerste nederlands woordje wat ze heeft geleerd is spiegel. Ze zag zichzelf in de grote spiegel en die stond ook in het boekje wat ik mee had genomen en dat vindt ze dus helemaal prachtig.

's Avonds om 19.30 naar bed en alleen wakker geschrokken door een claxon. Woensdags verliep oké. Op donderdag heeft ze in het zwembadje gespeeld en hebben we pizza gegeten. Aan het eind van de middag kwam Mw. Chisepo langs. Ze sloeg steil achterover toen ze zag hoe vrij en vrolijk Kaylee was, ze belde met de andere maatschappelijk werkster en natuurlijk moest Kaylee ook even praten aan de telefoon. Hilarisch gewoon. Ik heb dat op video kunnen opnemen zodat ze later van alles kan zien. Daarna gingen de dagen in een gelijk tempo. Vroeg uit bed, lekker ontbijten, tussendoor wat fruit, 's middags een middagdutje en om ongeveer 19.30 ging Kaylee dan naar bed. Op maandag 5 maart was het afscheidsfeestje. Nou ja feestje, de officiele papieren werden getekend door Ray, Mw. Chisepo en mij, Kaylee mocht een dekentje uitzoeken, ze kreeg een poppetje mee met haar naam erop en er werd nog even afscheid genomen van de klasgenootjes. Dit alles ging weer razendsel. Ik heb niet echt het gevoel gehad dat ik iemand vragen kon stellen over Kaylee, over hoe ze daar was, wat ze leuk of niet leuk vond, wat ze te eten kreeg. Heel vreemd. Verder moest ik me daar ook maar redden. Er waren net verkiezingen geweest en Mw. Chisepo had het heel druk dus er was geen tijd om lekker rustig boodschappen te doen of even het internetcafé op te zoeken. Wel hebben we een bezoek kunnen brengen aan de kapper zodat Kaylee een mooi nieuw kapsel had. Woensdag 7 maart was het dan zover. De terugreis!!! 's Ochtends nog even snel wat extra dingetjes gekocht in de Basotho Hat en 's middags om half drie vertrokken naar het vliegveld. Bij het vliegveld liep ik een fries echtpaar tegen het lijf die ook terug naar nederland gingen. Zij hebben mij een beetje geholpen met de bagage etc. Kaylee vond alles machtig interessant, vooral in het vliegtuig. Maar het grote vliegtuig van Johannesburg naar Frankfurt zat stampvol en er was geen plaats om haar lekker te laten slapen, dus dat moest op haar eigen stoel. Op zich heeft zij redelijk veel kunnen slapen. Maar de aankomsttijd van 6 uur 's ochtends in Frankfurt was natuurlijk niet echt lekker. En daarna nog 4 uur wachten hielp ook niet echt. Toen we door de douane waren in Frankfurt begon ze te krijsen. Er kwam een politie-agent vragen of alles wel in orde was en of ik de moeder was. Kwam wel goed uit want hij had zo'n microfoon met beantwoorder of z'n schouder en daar kwam geluid uit. Kaylee was direct stil. Snel een donut gehaald en daarna viel Kaylee in slaap. 1o uur ingestapt voor de laatste vlucht en uiteindelijk om 12.17 warm onthaald door familie en vrienden. Kaylee was de koningin!! Helemaal vrolijk door alle aandacht van de nichtjes Laura en Melissa en vriendinnetje Angelique. Lekker met z'n allen in Amsterdam bij vriendin Anita thee en koffie gehad en de aankomstkaartjes bekeken en meegenomen. ANIET, BEDANKT!!!!!!

Om drie uur vertrokken naar huis. Bij aankomst stond daar de hele buurt en dorpsgenoten. Binnen in huis lekker taart. Uiteindelijk is Kaylee heerlijk gaan slapen in haar eigen kamer om 19.30 uur.