Moederdag

Moederdag 2007

Er werd mij gevraagd om wat te zeggen in de kerk over mijn eerste Moederdag. In plaats van een klein verhaaltje heb ik een gedicht gemaakt.

Moeder zijn met een klein handje in je hand

Moeder zijn is een onlosmakelijke band.

Je ogen donker, je haren zwart,

meteen sloot ik je in mijn hart.

Ik weet dat je bij mij past,

geef mij je hand ik hou je vast.

Moeder zijn is een lach op mijn gezicht,

over alle troep die thuis op de grond ligt.

Wachten op jou duurde zo lang,

en soms was ik welles bang.

Maar gelukkig was ik nooit alleen,

God had z'n armen om me heen.

Moeder worden is een wonder,

Moeder zijn een heel gedonder.

Mijn moederzijn vandaag is het koesteren van dit geluk

en deze 1e moederdag kan voor mij niet meer stuk.

Al zullen er hopelijk nog vele moederdagen volgen

zo speciaal als vandaag zal het wel nooit worden.